تبلیغات
امام علی(ع)مظهر علم شجاعت جوانمردی-مذهبی
امام علی(ع)مظهر علم شجاعت جوانمردی-مذهبی

سبب خلود در بهشت و دوزخ

امام صادق علیه السلام فرمود:
اهل جهنم در آن مخلدند زیرا نیت آنها این بود كه اگر در دنیا حیات جاوید داشته باشند تا ابد خدا را نافرمانى كنند.و اهل بهشت در آن مخلدند زیرا نیت آنان این بود كه اگر در دنیا باقى بمانند پیوسته خدا را اطاعت كنند. پس بسبب نیتهایشان آنان تا ابد دوزخى شدند واینان در بهشت جاوید خواهد ماند.
سپس این آیه را تلاوت فرمود: قُل كُلُّ یَعمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ(18)
شاكلة را به نیت تفسیر نمود(19). یعنى هر كس بر اساس نیت خود عمل مى كند. البته نیت تابع آن حالت نفسانى است .
پس اگر براى انسان بواسطه انتخاب عقاید صحیحه و انجام اعمال صالحه و اكتساب اخلاق حسنه یك حالت و هیئت نفسانى ایجاد شود كه اگر تا ابد در دنیا باشد به اقتضاى شاكله و حالت نفس همواره مرتكب اعمال صالحه شود مستحق خلود در بهشت مى باشد. و اگر بر خلاف این باشد استحقاق خلود در جهنم را دارد.


24) انتظار بیجا

گرگى پاره استخوانى بلعید و در گلویش خزید. مرغى سر در حلق وى برد تا استخوان را بیرون آورد.سپس از گرگ مطالبه حق الزحمه نمود.
گرگ گفت : چقدر بى حیا هستى ، سرت را در دهان من فرو بردى ، و سالم بیرون آوردى ، اجرت هم مى خواهى !؟


25) انسان مسافر

انسان ، مسافرى است كه در سفر خود شش منزل دارد: سه منزل را پیموده ، و سه منزل دیگر باید بپیماید.
اما آن سه منزلى كه پیموده است :
1 صلب پدر: چنانكه خداوند مى فرماید:
فَلیَنظُرِ الاِْنْسانُ مِمَّ خُلِقَ * خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ * یَخْرُجُ مِنْ بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرائِبِ(20)
انسان باید بنگرد از چه چیزى خلق شده ، او از آبى جهنده آفریده شد كه از میان كمر مرد و استخوان سینه زن خارج گردیده است .
2 رحم مادر: هُوَ الَّذى یُصَوِّرُكُم فِى الاَْرْحامِ كَیْفَ یَشاءُ(21).
اوست خدائى كه شما را در رحمهاى مادران به هر كیفیتى كه بخواهد صورت مى بخشد.
3 دنیا : وَ نُقِرُّ فِى الارحامِ ما نَشاءُ اِلى اَجَلٍ مُسَمىً ثُمَّ نُخرِجُكُم طِفلاً(22).
ما آنچه را بخواهیم تا مدتى معین در رحمها قرار مى دهیم . سپس شما را به صورت نوزادى از رحم خارج مى كنیم و وارد مرحله نوینى از حیات مى شوید.
و اما منازلى كه باید طى شود:
1 قبر: ثُمَّ اِنَّكُم بَعدَ ذلِكَ لَمَیِّتُونَ(23).
پس از مدتى همه شما خواهید مرد وقبر اولین منزل از منازل آخرت و آخرین منزل از منازل دنیا است .
2 محشر: وَ حَشَرناهُم فَلَم نُغادِرُ مِنهُم اَحَدا وَ عَرَضُوا عَلى رَبِّكَ صَفّا لَقَدجِئ تُمُونا كَما خَلَقناكُم اَوَّلَ مَرَّةٍ.(24)
ما همه مردم را در محشر گرد مى آوریم ، و احدى از ایشان را بجاى نگذاریم و مردم بر پروردگار به صورت صفى عرضه مى شوند و به آنان گفته مى شود: همانا شما نزد ما آمدید چنانكه نخستین بار شما را آفریدیم .
3 بهشت یا جهنم :
فَریقٌ فِى الجَنَّةِ وَ فَریقٌ فِى السَّعیرِ.(25)
باید توجه داشت اكنون ما در حال پیمودن مسیرى هستیم كه به منزل چهارم منتهى مى شود، و زمان طى این مسافت ، عمر ما است . روزها به منزله فرسخها، و ساعتها به منزله كیلومترها، و نفسهاى ما به منزله قدمها است .
پس بعضى از مردم با منزل مرگ چند فرسخ فاصله دارند. و براى بعضى دیگر از این مسیر تنها چند كیلومتر بیشتر باقى نمانده ، و بعضى در چند قدمى مرگ هستند.
لذا باید هوشیار بود و خود را براى این سفر پر خطر آماده ساخت .

یك امروز است ما را نقد ایام
بر آنهم اعتمادى نیست تا شام

عصمت امام

بدان منشاء همه گناهان چهار چیز است كه پنجمى ندارد.
و این چهار چیز از امام منتفى است . پس امام معصوم مى باشد.
و آن ها عبارتند از:
1 - حرص : امام حریص بر دنیا و ما فیها نیست ، زیرا دنیا زیر نگین انگشتر اوست . او خزانه دار و صاحب اختیار مسلمین مى باشد. پس بر چه چیزى حرص ورزد.
2 - حسد: امام حسود نیز نباشد، زیرا انسان نسبت به برتر از خود حسد مى ورزد. در حالى كه امام افضل همه مردم مى باشد. و مافوق نسبت به مادون چگونه حسد برد.
3 - غضب : امام نسبت به هیچیك از امور دنیوى غضبناك نگردد، مگر اینكه غضب او براى خداوند باشد. زیرا خداوند اقامه حدود و اجراء احكام را بر او واجب كرده ، بطورى كه ملامت و محبت كسى او را از این كار باز ندارد.
4 - شهوت : امام از هواى نفس پیروى نكند و لذات دنیا را بر آخرت ترجیح ندهد، زیرا خداوند آخرت را محبوب امام ساخته ، همانگونه كه دنیا را براى ما محبوب نموده ، یعنى اگر حب دنیا در دل ما جاى گرفته ، در دل امام حب آخرت قرار دارد.
پس امام به آخرت مى نگرد و اشتیاق دارد، و ما به دنیا مى نگریم و سرگرم هستیم . آیا تو هرگز كسى را دیده اى كه به خاطر صورت زشتى از سیمائى زیبا بگذرد؟ و طعام لذیدى را به خاطر خوراك تلخى ترك كند؟ و جامه نرمى را به واسطه لباس خشنى دور اندازد؟ و نعمت جاوید پایدار را براى لذت موقت زود گذر از دست بدهد؟ بنابراین امام انگیزه گناه ندارد(32).


32) اصناف مردم در قیامت

شیخ طبرسى (33) در ذیل آیه : یَومَ یُنفَخُ فِى الصُّورِ فَتَاءتُونَ اَفواجا(34) این حدیث را ذكر مى كند. معاذ بن جبل در منزل ابو ایوب انصارى نزدیك رسول خدا نشسته بود و گفت : یا رسول اللّه تفسیر این آیه چیست ؟
پیامبر فرمود: معاذ از امر بزرگى پرسیدى ؟ سپس فرمود: خداوند ده صنف از امت مرا به طور جداگانه محشور مى كند و ایشان را از مسلمانان جدا مى كند، و صورتهایشان را تبدیل مى نماید. ماهیت اصلى آنان را آشكار مى سازد.
بعضى از آنها به صورت میمون ، بعضى به صورت خوك و بعضى به صورت وارونه محشور مى شوند. در حالى كه پاهایشان از بالا و صورتهایشان از پائین است و بر روى صورت كشیده مى شوند. بعضى از ایشان كور، وبرخى كر و لال و لایعقل هستند. جمعى زبانهایشان را مى جوند و از دهانشان خونابه و چركى جارى است كه اهل محشر از ایشان معذب و متنفرند.
بعضى از ایشان دستها و پاهایشان بریده شده است . گروهى بر شاخه هائى از آتش آویزانند. و عده اى بوئى متعفن تر از مردار مى دهند. و بعضى لباسهاى آتشین پوشانیده شده اند.
اما دسته اول كه صورت میمون دارند، سخن چینان هستند.
دسته دوم كه به شكل خوك در آمده اند، حرام خواران هستند.
دسته سوم كه با صورت بر روى زمین بطور وارونه كشیده مى شوند، ربا خواران مى باشند.
دسته چهارم كه كورند، سلاطین جور و بیداد گران هستند.
دسته پنجم كه كرو لالند كسانى هستند كه به اعمال خود مغرور گشته اند.
دسته ششم كه زبانشان را مى جوند(35) علمائى هستند كه كردارشان با گفتارشان مخالف است .
دسته هفتم كه دست و پا بریده اند، آزاردهندگان همسایه اند.
دسه هشتم كه به شاخه آتش آویخته شده اند، جاسوسان سلاطین جور هستند.
دسته نهم كه بوى تعفن مى دهند كسانى هستند كه از راه غیر مشروع شهوترانى كرده اند و خمس و زكات نپرداخته اند.
دسته دهم كه لباسهائى از آتش بر تن دارند، اهل فخر و كبر هستند.


33) نسب پیامبر خاتم تا حضرت آدم

محمد بن عبداللّه بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصى بن كلاب بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانه بن خزیمة بن مدركه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان بن اود بن یسع بن سلامان بن نبت بن حمل بن قیدار بن اسمعیل بن ابراهیم بن تارخ بن تاحور بن شاروح بن اورغو (هود نبى ) بن فالغ بن عامر بن شالح بن ارفحشد بن سام بن نوح بن مالك بن متوشلح بن اخنوخ (ادریس نبى ) بن بارض بن مهلائیل بن قینان بن انوش بن شیث بن آدم صلوات اللّه علیهم اجمعین .(36)
ابن عباس روایت مى كند رسول خدا فرمود: هر گاه نسب من به عدنان رسید توقف كنید و بالاتر نروید. شاید این فرمایش بدان جهت باشد كه تا جد بیستم قطعى و مورد اتفاق مورخین است ، ولى از آن به بعد مورد اختلاف مى باشد. روى عن النبى صلى الله علیه و آله : قال اذا بلغ نسبى الى عدنان فاءمسكوا(37)





نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 15 دی 1390 توسط سید سعدی علوی
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
By Ashoora.ir & Blog Skin